Şiir

ayıbım örtüsüz.

adem havva ve ben
aynı anda kovulduk cennetten
dünya kurulalı sürgünüm
yerin yüzüne

başım dik
gözüm korkusuz
ayıbım örtüsüz
alıştım dilimdeki
elma izine


Previous Article

Bir cevap yazın

%d blogcu bunu beğendi: