Şiir

Zincir

Dîvane zincire sarılmasın da ne yapsın? (Rumi)

Zinciri çalıp boynuma taktım, bu benim hakkımdır.
Zinciri döven demirci dostumdur.
Ocağı yakan çırağı dostumdur.
Kömür dostumdur, ağaç dostumdur, oduncu dostumdur.
Cevheri bulan madenci dostumdur.
Kazmayı vuran işçi dostumdur.
Kağnıyı çeken öküz dostumdur.
Hasılı zincir benim hakkımdır.

Adını anmadan uyumadım ya, hakkımdır.
Adını derviş gibi tekrar tekrar söyledim ya, hakkımdır.
Gözlerimi kapatıp seni aradım ya, hakkımdır.
Gözlerimi açıp seni özledim ya, hakkımdır.
Olur da unuturum diye tekrar tekrar baktım ya, hakkımdır.
Bakmaktan utanana kadar baktım ya, hakkımdır.
Utancımı gizlesin diye önüme bir kağıt aldım ya, hakkımdır.
Utancımı boyaların arkasına gizledim ya, hakkımdır.
İşte böyle zinciri kendi ellerimle ölçüp, biçip, tamir edip, süsleyip boynuma taktım ya, benim hakkımdır.


Previous Article

Bir cevap yazın

%d blogcu bunu beğendi: