Şiir

Tavan Ağrısı

tavan-ceiling-oda-room-lamp-lamba

Bir hesap ki sığmaz dört duvar içime

Öyle bakmayın yüzümdeki hiddete

Tavanla benim bütün husumetim

Önce göğümden sonra uykumdan ettiği için.

 

Dargınım etten kemikten aynaların her birine

Mümin müminin aynısı bile değilmiş anladım

Yüzünde bazen bakacak bir yüzü kalmaz insanın

Öyleyse ayağımdan evvel gözlerim yere değmeli

Kendime bu yüzden toprağa bakmayı salık verdim

Sonunda belledim, söz hadis, ölümdür kadim.

 

Kederin kambur sırtında eşlik ediyorum dünyaya

Nemalandığım tek senet Allahın rızası

Dahil olduğum her niyaz biraz kirli

Şahıs kiplerinden ve kibirlerinden

Sahibine sığınanların çekimleri

Acizim, acizsin, aciz

Buna sığınarak yıkılmalı tüm gökdelenler.

 

Dost dost diye bakarız diyen nicesin tanıdım

Ben bakarız kadar uzun bir yol

Bakarız kadar hain bir cümle bulamadım

Bu hınç ve kaşlarımın sırtına oturmuş öfke

Duvardaki gölgem karşılıksız senetten hacizli

Enternasyonal acılar dövizcilerde karşılıksız

Kendimi bozsam bile dünya karşımda işte

Evet, a dostlar dünya ile tanışığız

Kendimizle değil.

 

Yorulsa bile züğürdün çenesi toprağını hazırlar

Aşk da, rızk da patron kapısında aranmaz, öyle bırakın

Rızkımı bulamazsam tavan arasında kalmasın cesedim

Beni bu güzel ağrının bağrına ekin.


 

Previous ArticleNext Article