Şiir

ayıbım örtüsüz.

adem havva ve ben
aynı anda kovulduk cennetten
dünya kurulalı sürgünüm
yerin yüzüne

başım dik
gözüm korkusuz
ayıbım örtüsüz
alıştım dilimdeki
elma izine


Previous Article

1 Comment

Bir cevap yazın

%d blogcu bunu beğendi: