Şiir

Gül Çocuk

çocuk-keçi-smile

Gül çocuk!

Bahçende bir gül açmasa da daha,

Gül çocuk

Çünkü

Hayat çok kısa.

 

Bitecek bu elemlerin elbet

Bitecek

Ve son bulacak

Sana ufacık bir yeri

Azıcık bir ekmeği bile

Çok görenlerin sofrası.

Tersine dönüverecek bir gün dünya.

 

Gül çocuk,

Biz ağlatsak da seni

Sen gül.

Umut ye, umut iç

Umut biç kendine,

Biz söküp almaya da kalksak

Sen,

Ceplerine gizle.

 

Gül çocuk!

Gözyaşlarınla sulamak istedikleri

Cömert topraklar var,

İzin verme!

Onları ancak senin

Kahkahaların boğar.

 

Gül çocuk.

Ellerin üşüse de,

Ve titrese de bedenin,

Aç uyusan da bu gece yine;

Sığın Rabb’ine.

Ümitli ol,

Bir ümit gül sen

Bütün dünya çocukları yerine…


 

Previous ArticleNext Article